• Elle

Hetzelfde bed


Ik ga op vakantie! Voor de eerste keer van mijn leven. Ik heb een oplossing gevonden voor mijn probleem, ik heb hetzelfde bed gevonden.


Een Ikea Sultan met topdekking ‘Marit’ van 7 jaar oud. Uiteraard zijn 2 boekweitkussens onontbeerlijk. Net zoals de vierseizoenendons van de Macro, de satijnen lakens van de Leenbakker en de badstoffen onderlakens van de Hema. Alles moet uiteraard gewassen zijn met Robijn, dennengeur. Jasmijn mag eventueel ook, als de dennengeur op is in de winkel. Flexibel zijn, het is belangrijk tegenwoordig.


Alles moet kloppen. Anders kom ik niet buiten, toch niet om te overnachten. Naar de bank gaan in Luxemburg, een terrasje op Montmartre, een glühwein op de kerstmarkt in Keulen. Ik keer altijd terug, altijd.


Elke nacht verlang ik naar mijn eigen bed. Mijn heiligdom, mijn alles. “Het is maar een bed” zeggen de mensen. Zo werkt het niet. Ik wil perfect liggen. Op dezelfde vering, omringd door dezelfde warmte. Hetzelfde gevoel. Niets is beter dan thuis. Punt. Andere lijn.


Maar ik ga voor de eerste keer een poging wagen. Air B en B. Dat is de oplossing. Ik heb alle eigenaars over heel de wereld gemaild. Ik heb de Ikea Sultan, met topdekking Marit uiteraard, gevonden. 7 jaar oud. Dezelfde slijtage is toch ook belangrijk, nietwaar?


Ik ga naar Duitsland. Daar hebben ze ook veel Ikea winkels. En iemand die een kamer verhuurt met dezelfde matras. Geen 6, geen 8, exact 7 jaar oud. Perfect. Zo moet mijn leven zijn. Ik heb uiteraard wel gevraagd naar het aankoopbewijs. De datum moet kloppen. Mij hebben ze niet liggen.


De lakens en kussens breng ik zelf mee. Nog een extra koffer. Maar ik wil dan ook geen onmogelijke eisen stellen. Zo ben ik niet. Gewoon een moeilijke slaper, zo zijn er toch ook nog?


Ik heb nog even gemaild over de lattenbodem. ‘t Is een gewone. Bij mij ook. Dus het is dik in orde. Ik heb alleen een beetje schrik voor de vering. Zouden er te dikke mensen hebben op gelegen? Of te magere? Dat is ook niet goed. Een mens moet soms risico’s durven nemen.


Morgen vertrek ik, op weg naar hetzelfde bed. Eén nachtje uiteraard. ‘t Is wel spannend. Hopelijk kan ik nog wat slapen vannacht.

© 2020 Verstrooiing : verhalenmeteenglimlach